مرتضی احمدی (زادهی 10 آبان 1303، تهران - درگذشت 30 آذر 1393، تهران)

مرتضی احمدی نویسنده، صداپیشه و بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، کار هنری خود را در سال 1321 با تئاتر آغاز کرد و پس از آن در سال 1323 به گویندگی در رادیو مشغول شد. احمدی در سال 1332 در فیلم سینمایی «ماجرای زندگی» مقابل دوربین رفت و در سال 1340 با ایفای نقش در سریال تلویزیونی «تک مضراب» به حیطهی تلویزیون وارد شد.

فیلم‌های سینمایی «اتوبوس» (1364)، «ارثیه» (1368)، «خانهی خلوت» (1370)، «بلندیهای صفر» (1372)، «تحفهی هند» (1373)، «مینا و غنچه» (1375)، «ستارهها» (1384) و مجموعه‌های تلویزیونی «تعطیلات نوروزی» (1370)، «فروشگاه» (1375)، «دردسر بزرگ» (1378)، «زیرگذر» (1381)، «تا غروب» (1384)، «به همین سادگی» (1386) و «شکرستان» (92-1387) از جملهی آثاری هستند که احمدی در آنها به ایفای نقش پرداخته است.

از جمله فعالیت‌های دیگر وی، نگارش و تدوین کتاب‌هایی در قالب فرهنگ عامیانهی تهران است که در این زمینه می‌توان به کتاب‌های «کهنه‌های همیشه نو»، «فرهنگ بر و بچه‌های تهرون» و «پرسه در احوالات تهرون و تهرونیا» اشاره کرد.

این هنرمند همچنین دستی بر آتش موسیقی داشت و یکی از معدود خوانندگان سبک بیات تهران بود. از جمله آثار به جای مانده از وی در حیطهی خوانندگی، اجرای برخی از قدیمی‌ترین ترانه‌های کوچه‌بازاری تهران است که آنها را به صورت «ضربی خوانی» بازخوانی کرده است.

روحش شاد و یادش گرامی ...